مجله بانوان

/

جالب و خواندنی [داغ]

/

بیوگرافی بهرام شفیع و همسر و فرزندش عکس و مصاحبه

[ جالب و خواندنی, همسر بهرام شفیع, مجریان مشهور صداوسیما, مجری گزارش ورزشی, گزارشگر فوتبال, عکس امیر اقبال شفیع, خانواده بهرام شفیع, بیوگرافی مجریان, بیوگرافی گزارشگران, بیوگرافی بهرام شفیع, اسامی مجریان تلویزیون, ]

خرید اینترنتی کفی افزایش قد

بیوگرافی بهرام شفیع و همسر و فرزندش +عکس و مصاحبه

بهرام شفیع در سال 1335 در محلهٔ پامنار تهران متولد شد. پدر وی کارمند وزارت اقتصاد و دارایی است. دوران ابتدایی را به مدرسهٔ برزویه رفت و دوران متوسطه را در دبیرستان علوی تهران گذراند.

وی دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه تهران و مدرک دورهٔ ارشد تهیه کنندگی و گزارشگری از اتحادیه رادیو تلویزیونی آسیا-اقیانوسیه (ABU) بود.

وی از زمان جوانی به گزارشگری علاقه داشت و در دبیرستان و دانشگاه علاوه بر بازی فوتبال به گزارشگری نیز می پرداخت و در دوران جوانی بازیکن تیم فوتبال قصر یخ تهران بود.

پس از انقلاب همکاری خود را با سازمان صدا و سیما آغاز کرد و با شرکت در آزمون صدا و سیما در سال 1361 به استخدام رسمی این سازمان درآمد. وی جزو نخستین نسل برنامه سازان ورزشی بعد از انقلاب در تلویزیون بود. او خواهرزاده خدیجه ثقفی همسر امام خمینی است.

وی پس از مدت اندکی از ورود به صدا و سیما همکاری خود را با برنامه ورزش و مردم آغاز کرد و از سال 1364 پس از ممنوع التصویر شدن مجید وارث بنیانگذار برنامه ورزش و مردم اجرای برنامه را برعهده گرفت که تاکنون نیز ادامه دارد. وی هم اکنون علاوه بر اجرای برنامه تهیه کنندگی آن را نیز انجام می دهد.

بهرام شفیع در تاریخ 17 مهر 1397 در بیمارستان بهمن تهران درگذشت.

همسر بهرام شفیع مجریان مشهور صداوسیما مجری گزارش ورزشی گزارشگر فوتبال عکس امیر اقبال شفیع خانواده بهرام شفیع بیوگرافی مجریان بیوگرافی گزارشگران بیوگرافی بهرام شفیع اسامی مجریان تلویزیونهمسر بهرام شفیع مجریان مشهور صداوسیما مجری گزارش ورزشی گزارشگر فوتبال عکس امیر اقبال شفیع خانواده بهرام شفیع بیوگرافی مجریان بیوگرافی گزارشگران بیوگرافی بهرام شفیع اسامی مجریان تلویزیون

بهرام شفیع از زندگی شخصی اش می گویدمصاحبه جالب با بهرام شفیع

شما که علوم سیاسی خوانده بودید، چطور شد وارد تلویزیون شدید؟

من جزو معدود افرادی بودم که سال 59با آزمون سراسری وارد سازمان صداوسیما شدم. نخستین حقوقم حدود دو هزار تومان بود که بعدها به سه هزار تومن هم رسید. به همراه آقای افشار بودم که مجری خبر بود. او کارمند وزارت علوم بود ولی به صورت ساعتی در تلویزیون کار می کرد.

من هم علوم سیاسی خوانده ولی به فوتبال خیلی علاقه مند بودم و در تیم قصر یخ بازی می کردم. ببینید بعضی وقت ها زندگی آدم را در مسیری قرار می دهد که مطمئن می شوید همه چیز دست خداست و خودتان کاره ای نیستید؛

یکبار مردن و زنده شدن بهرام شفیع

مثلا هیچ وقت فکر نمی کردم بمیرم و دوباره زنده شوم . رمضان 4سال پیش بود که با پای خودم رفته بودم آنژیوگرافی، تصورم این بود که روزه اذیتم کرده نگو که رگ های قلبم گرفته بوده، زیر نظر آقای دکتر کاظمی خالدی بودم. همین که قرار بود وارد آنژیوگرافی شوم در حال صحبت با دیگران بودم که به قول کشتی گیرها، نیم تیغ شدم و یکهو افتادم. خواست خدا بود که یک متر با اتاق عمل فاصله داشتم. وقتی احیا شدم فهمیدم سه دقیقه و 48 ثانیه مرده بودم. به حدی که در تلویزیون هم خبر فوتم را اعلام کرده بودند اما خدا خواست و دوباره برگشتم.

از چه طریقی قلق های گزارشگری را یاد گرفتید؟

یکسری را خودم بلد بودم و در یکسری مسائل هم بی تجربه بودم. یکی از خنده دار ترین صحنه هایی که بود و همیشه برای پسرم تعریف می کنم گزارش مسابقه تنیس روی میز است. بازی های دهلی 1982بود. تصویری از مسابقات تنیس روی میز آمد. کنار مجید وارث نشسته بودم. فقط اطلاعاتم در این حد بود که یکی از اینها کره ای و دیگری چینی است و اسم شان را نمی دانستیم. مجید به من گفت حالا یه چیزی بگو… بر وزن پینگ پنگ، به کره ای لقب مینگ دادم و به چینی چانگ. بعد از سه، چهار دقیقه خودم اسم هایی را که گفته بودم یادم رفت. مجبور شدم روی کاغذ نوشتم. اصلا نمی دانستیم چی به چی هست.

بهرام شفیع از ورزش و مردم می گوید

اوایل، گاهی تصاویر بعضی از فوتبال ها سریع و به قول فنی ها، تله استارتی می آمد. خیلی کوتاه بود و سریع رد می شد و ما باید سریع اسامی را حفظ می کردیم. آنها را هم که نمی فهمیدیم از خودمان یک اسم می گفتیم، کسی هم نمی فهمید.

بهرام شفیع از زندگی کاری اش می گوید

اما الان کافیست نوک سوزن اشتباه کنید! همه می فهمند و از شما سوتی می گیرند. زمان جنگ یک روزنامه ورزشی بیشتر نبود. خیلی به سختی کار می کردیم و دو یا سه روز خانه نمی رفتیم.

عاشق خواندن روزنامه ام

در آن زمان، لابه لای ورزش و مردم هم کلی جنگ رفتم و عکس هایم همه جا پر شد اما واقعا دوست ندارم کسی آنها را به رخ بکشد و چاپ کند. نزدیک ترین اتفاقی که در بدو ورودم به تلویزیون افتاد، آزاد شدن خرمشهر در خرداد 61بود. آن شب، شب بزرگی بود. همان شب رفتم روی آنتن و جالب بود که اصلا نمی دانستم باید کجای دوربین را نگاه کنم!

شما معروف به این هستید که رابطه خوبی با خبرنگار ها و اهالی رسانه دارید. چقدر از وقت تان را به مطبوعات می دهید؟

رابطه ام با خبرنگارها بسیار خوب است. همیشه به شغل شما احترام می گذارم. برایم فرقی نمی کند در کدام بخش فعالید. باور کنید به نظرم شغل شما از بسیاری از دکتر ها و مهندس ها سخت تر است. به لحاظ تنوع شغلی هیچ کس به پای خبرنگارها نمی رسد. می بینیم بچه ها در خبرگزاری ها، مجلات و روزنامه ها چه مقالات عالی و قوی می نویسند. بعضی از نقدها را که می خوانم اینقدر عمیق و پر مغز است که باورم نمی شود یک شخص 25ساله آن را نوشته باشد. عاشق خواندن روزنامه ام و هر شب روزنامه ها را می خوانم.

خبرنگار بودن بسیار ارزشمند است. حتی این را هم می دانم که این شغل منبع درآمد خوبی هم ندارد و خیلی ها با اینکه اوضاع مالی خوبی ندارند، به خاطر عشق و علاقه شان در این شغل مانده اند. متأسفانه نداشتن امنیت شغلی و در تنگنا ماندن باعث می شود، نویسنده نتواند با فراغ بال مطلبش را بنویسد، رویاها و خیالش را به پرواز در بیاورد و گاهی اوقات این مسائل روی نوشتارشان تأثیر می گذارد. اما مطمئنم شما جوان ها در سال های آتی برای کشورمان افتخار آفرینید.

بین مطبوعات کدام بخش را بیشتر رصد می کنید؟

فرق نمی کند به تمام خبرگزاری ها و رسانه ها علاقه مندم. از بچه های فارس گرفته تا همشهری در تمام سرویس های خبری، همه را می بینم و می خوانم حتی اگر تضارب اندیشه بین شان وجود داشته باشد. اتفاقا همین تفاوت هاست که باعث جذابیت و انتقال تجربه به یکدیگر می شود. به نظرم عادل فردوسی پور بی نظیر است. تمام کسانی که ازشان دعوت به کار کردم مثل مزدک میرزایی، جواد خیابانی و پیمان یوسفی از بچه های خوب و با استعدادند. همه اینها با من کار کردند. به نظرم برای این ارزش ها باید هزینه کرد. خبرنگارها و اهالی رسانه جزو سرمایه های کشور ما هستند. رسانه ها در تمام دنیا سرمایه ارزشمند کشورها هستند.

برای خیلی ها سؤال است که شما آن زمان با نبود اینترنت و فضای مجازی و ویکی پدیا و اینها… چطور اطلاعات به دست می آوردید؟ مثلا اسامی و تلفظ صحیح بازیکن ها را چطور پیدا می کردید؟

از بچگی کیهان ورزشی و دنیای ورزشی را دوست داشتم. در حد کمی زبان انگلیسی هم بلد بودم و بازیکن های معروف را می شناختم. بعدا که مجری شدم بعضی اطلاعات را از روی تلکس هایی که می آمد دریافت می کردیم اما در بقیه موارد دست مان خالی بود و باید خودمان مطالعه داشتیم. در بازی های آسیایی 1982دهلی به عنوان مجری و گزارشگر و دستیار تهیه، زیرنظر مجید وارث کار می کردم. من همیشه از آقای وارث به عنوان استاد و راهنما یاد می کنم. البته اول همیشه از آقای جواد متقی که رئیس اتحادیه تلویزیون آسیا و اقیانوسیه هستند یاد می کنم. من شاگرد ایشان بودم. 12سال قائم مقام آقای متقی بودم.

اما جالب است بدانید با وجود 37سال تجربه در ورزش و مردم تابه حال المپیک نرفته ام!

همسر بهرام شفیع مجریان مشهور صداوسیما مجری گزارش ورزشی گزارشگر فوتبال عکس امیر اقبال شفیع خانواده بهرام شفیع بیوگرافی مجریان بیوگرافی گزارشگران بیوگرافی بهرام شفیع اسامی مجریان تلویزیونهمسر بهرام شفیع مجریان مشهور صداوسیما مجری گزارش ورزشی گزارشگر فوتبال عکس امیر اقبال شفیع خانواده بهرام شفیع بیوگرافی مجریان بیوگرافی گزارشگران بیوگرافی بهرام شفیع اسامی مجریان تلویزیون

عکس امیر اقبال شفیع

از خانواده شما کسی هم وارد حوزه ورزش شد؟

امیر پسرم و تنها فرزندم است. حدود دو متر قد دارد و از نظر من خیلی خوش تیپ است. فوق لیسانس زمین شناسی خوانده. تن صدایش 10 برابر قوی تر از من است و گیرایی خاصی دارد. اطلاعات ورزشی امیر بی نظیر است و جزو استثناهاست. وقتی با عادل صحبت می کند معلوم است دانشش را دارد. درست است که در کار ساختمان و مسکن است اما در تلویزیون هم فعالیت دارد اما همسرم خانم کردگاری، اهل ادبیات و نوشتن است. ایشان دکترای جامعه شناسی دارد و در دانشگاه ها تدریس می کند. الان دو، سه سالی است که درگیر رساله و پایان نامه دکترایش شده وگرنه تا قبل از این نایب رئیس فدراسیون شمشیربازی بود . در رشته های دیگر ورزشی هم فعالیت دارد.

بهرام شفیع از ارتباطش با هنرمندان می گوید

الان ارتباط بین چهره های هنری و ورزشی باب شده، در دهه 60 هم اینطور بود که بین اینها دوستی و همکاری صورت بگیرد؟ مثلا شما با افخمی ، کیمیایی و قریبیان هم دوره بودید، اینطور بود که همدیگر را ملاقات کنید؟

نه به این صورت. اصلا ارتباط در حد صفر بود. ما همدیگر را نمی دیدیم و دور بودیم از هم. یکسری تله تئاتر بود که در استودیو های مختلف ضبط می شد. گاهی همدیگر را می دیدیم و احوالپرسی می کردیم و می رفتیم. یادم است که اکبر عبدی را چند بار در استودیو های مختلف دیده بودم اما ارتباط به شکل امروزی اصلا وجود نداشت. این طوری که رامبد جوان می تواند در برنامه اش ورزشی ها را دعوت کند و به صحبت بنشیند، اصلا وجود نداشت.

در دهه 60برنامه ورزش و مردم، خلاصه هایی از فوتبال های خارجی را پخش می کرد. این نوارها چطور به دست شما می رسید؟

این فیلم ها به صورت کلی روی ارتباطات کل جهان، توسط شرکت های پخش کننده توزیع می شد. این تصاویر به طور خلاصه برای ما می آمد، ما نوارهای دو اینچی داشتیم که یک برنامه اش اندازه یک چمدان نوار می شد. اگر من دو تا از این نوارها را بلند می کردم دستم درد می گرفت. این تصاویر توسط امواج تلویزیونی ارسال می شد و بعد گیرنده های ما آن را می گرفتند و روی این نوارها ضبط می کردند. هر کدام از بازی ها چهار یا پنج دقیقه بودند. برنامه ورزش و مردم آن موقع یک برنامه یک ساعته بود که ما در حدود 10تا از این خلاصه ها را پخش می کردیم. گاهی بین اینها خبر هنری هم می آمد. یک بار یادم هست که مرگ یول براینر بازیگر معروف هالیوود، هم بین اخبار ما پخش شد. فوتبال و والیبال برای خودشان باکس جداگانه داشتند. مثلا سه دقیقه فوتبال آژاکس با روتردام، بایرن مونیخ با هامبورگ و… اینها را می گذاشتیم آخر شب پخش می کردیم که مخاطبان برنامه را از دست ندهیم.

بهرام شفیع از علاقه اش به ورزش می گوید

از چه دورانی به ورزش و مطبوعات علاقه مند شدید؟

خودم را یک روزنامه نگار می دانم. در دهمین سال زندگی ام، در آستانه ورود به کلاس چهارم بود که در یک چاپخانه مشغول به کار شدم. در چاپخانه مشعل آزادی، خیابان باب همایون، بالاتر از وزارت دارایی در میدان توپخانه. خانه ما پامنار بود و هر روز این راه را تا توپخانه می رفتم. پدرم کارمند عالی رتبه وزارت دارایی بود. در چاپخانه، یکسری کاغذهای رولی با حروف سربی بود. حروف در خانه های چهارگوشه قرار داشتند. مثلا در هر خانه حدود 100 تا 200 تا حرف ب بود. آنجا تمام حروف را باید کنار هم می چیدند. کاغذ رولی تقریبا شبیه دستمال لوله ای می پیچید و از هم باز می شد تا حروف رویش بنشیند. کار من هم این بود که غلط گیری کنم و با توپ هایی کاغذ ها را از هم جدا کنم. ما اینها را حدود هفت یا هشت بار عوض می کردیم. یادم نیست چقدر ولی حق الزحمه هم می گرفتم. من از همانجا با کتابخوانی و غلط گیری و این چیزها آشنا شدم. یادم است صبح شنبه می رفتم از ساعت 6:30دم دکه می ایستادم تا 8صبح کیهان ورزشی بیاید که من بخرم و بخوانم. اطلاعات دختران و پسران بود، کیهان بچه ها بود. از همان موقع هم با ادبیات هم با ورزش آشنا شدم.

ورزش و مردم از کجا شروع شد و رمز ماندگاری اش چیست؟

ما یک اساسنامه داشتیم زیرنظر آقایان متقی، وارث، حسن بشکوفه، جهانگیری، بزرگ نیا، حسن ناجی و عباس حجت پناه، اینها همه در گروه ورزش آن زمان بودند. خدا رحمت کند جواد میرمیران را که آن موقع با ما بود. وارطان آوانسیان این داستان را شروع کرد که ما یکشنبه شب ها برنامه را روی آنتن ببریم. نه اینکه فکر کنید یکشنبه چون روز تعطیلی مسیحی هاست.

بهرام شفیع از ورزش و مردم می گوید

به خاطر اینکه بازی های فوتبال پنج شنبه و جمعه انجام می شد، شنبه برنامه مونتاژ می شد که یکشنبه روی آنتن برود. اینها طبق این اساسنامه 30صفحه ای شروع کردند. من بعد از یک سال به این گروه پیوستم. اتفاقا این اساسنامه را هنوز دارم و گاهی نگاه می کنم و بندهایش را می خوانم. بندهای این اساسنامه بسیار عالی، پخته و خوب نوشته شده و یقین دارم اگر ورزش و مردم هنوز روی آنتن است، به دلیل رعایت کردن بندهای این اساسنامه است. دست کم 10بند این اساسنامه به قدری محکم و عالی نوشته شده که ما را در سال سی و هفتم خدمت شما نگه داشته است. در این سال ها خیلی ها آمدند و رفتند اما من هنوز مانده ام. می شود گفت آخرین نفرم. هر حرکتی که در این سال ها انجام شده طبق اساسنامه بوده.

چقدر به خواست مخاطب برنامه می سازید؟

ببینید ما الان بعد از نود بهترین، پر بیننده ترین برنامه و پر مخاطبیم. منتها فرق هایی بین شبکه سه و یک وجود دارد. نود، در شبکه سه پیامک های فعالی دارند به خاطر تبلیغات و مسائل بازرگانی اما شبکه یک بسیار جدی است و اصلا شوخی هم ندارد. بیشترین اخبار از طریق این شبکه اعلام می شود. آنچه ما را در جایگاه خودمان نگه داشته جایگاه ما در کشورهای دیگر است. معمولا در سفارتخانه های خارج از کشور، این شبکه مورد استناد قرار می گیرد. هر چقدر شبکه سه شبکه ای جوانانه و سرگرم کننده است، شبکه یک، شبکه ملی، جدی و سراسری است. بنابراین باید برنامه بر دوش ما هم جدی تر باشد. مخاطب ما آدم هایی اند که کمی از فضای شوخ طبعی فاصله گرفته اند و می خواهند جدی تر فوتبال را دنبال کنند.

همسر بهرام شفیع مجریان مشهور صداوسیما مجری گزارش ورزشی گزارشگر فوتبال عکس امیر اقبال شفیع خانواده بهرام شفیع بیوگرافی مجریان بیوگرافی گزارشگران بیوگرافی بهرام شفیع اسامی مجریان تلویزیونهمسر بهرام شفیع مجریان مشهور صداوسیما مجری گزارش ورزشی گزارشگر فوتبال عکس امیر اقبال شفیع خانواده بهرام شفیع بیوگرافی مجریان بیوگرافی گزارشگران بیوگرافی بهرام شفیع اسامی مجریان تلویزیون

امیر اقبال شفیع پسر بهرام شفیع 26 سال سن دارد

بهرام شفیع، گزارشگر ورزشی درگذشت +علت فوت افتخار سادات سعیدی مجری آی فیلم و برنامه وقتشه +عکس گفت وگو با فواد بابان (گوینده خبر) درباره زندگی خصوصی اش +عکس نحوه تماس با برنامه حالا خورشید +مجریان و عوامل پشت صحنه بیوگرافی شهریار ربانی (مجری) +عکس اینستاگرام شغل های جالب مجریان معروف تلویزیون خانم مجری: به من می گویند شما پیر نمی شی؟! +عکس بیوگرافی محمدحسین میثاقی ،مجری و گزارشگر پر انرژی ابوالفضل طباطبایی (مجری) الان کجاست؟ +بیوگرافی اعترافات همسر پیشین مجری مشهور + عکس
بیوگرافی بهرام شفیع و همسر و فرزندش +عکس و مصاحبه